دیوان عالی فدرال امارات حکم اخراج یکی از ساکنان این کشور را که به دلیل استفاده از مواد روان‌گردان صادر شده بود، لغو کرد و به‌جای آن همان جریمه نقدی دادگاه بدوی را بازگرداند. این فرد که در امارات متولد شده، به مصرف متامفتامین، پره‌گابالین بدون نسخه و تروپیکامید متهم و به دلیل تکرار جرم، متخلف سابقه‌دار شناخته شده بود. دادگاه بدوی ابتدا او را به پرداخت سی‌هزار درهم جریمه محکوم کرده بود، اما دادگاه تجدیدنظر این جریمه را به حکم اخراج از کشور تبدیل کرد. پرونده با تجدیدنظرخواهی خود متهم به دیوان عالی فدرال رسید و قضات این دیوان تصمیم دادگاه تجدیدنظر را نقض کردند. استدلال دیوان عالی این بود که دادگاه تجدیدنظر به‌صورت غیرقانونی وضعیت متهم را بدتر کرده است، چرا که تنها خود متهم از رأی بدوی تجدیدنظرخواهی کرده بود و در چنین شرایطی مرجع تجدیدنظر حق نداشت مجازاتی سخت‌تر از جریمه نقدی، یعنی اخراج، برای او تعیین کند. دیوان با استناد به ماده ۱۲۶ قانون جرایم و مجازات‌ها تأکید کرد که در جرایم خلافی از این دست، اخراج نمی‌تواند جایگزین جریمه نقدی شود. محکومیت اصلی متهم به ارتکاب جرم همچنان پابرجا ماند و تنها نوع مجازات تغییر کرد؛ یعنی او باید همان سی‌هزار درهم جریمه را بپردازد اما از کشور اخراج نخواهد شد. دیوان همچنین به این نکته توجه کرد که متهم در امارات متولد شده و خانواده‌اش در این کشور زندگی می‌کنند، و اخراج او می‌توانست آسیب جدی به زندگی خانوادگی‌اش وارد کند. این رأی بار دیگر نشان می‌دهد که نظام قضایی امارات در پرونده‌های مرتبط با اقامت و اخراج ساکنان، به موازنه میان اجرای قانون و حفظ پیوندهای خانوادگی توجه ویژه‌ای دارد، و تجدیدنظرخواهی تک‌طرفه نمی‌تواند به تشدید مجازات منتهی شود.